Uregulowanie kontaktów rodzica z dzieckiem

Jak uregulować kontakty rodzica z dzieckiem?

Problematyka ustalenia kontaktów rodzica z dzieckiem pojawia się w sytuacji, w której rodzice żyjąc w nieformalnym związku postanawiają o rozstaniu, bądź tworząc małżeństwo- o rozwodzie. Wówczas konflikt między rodzicami, może być na tyle silny, że nie są w stanie dojść do porozumienia w sprawie formy, sposobu i częstotliwości realizowania kontaktów z dzieckiem. Rodzic, który wskutek rozstania nie zamieszkuje z dzieckiem na co dzień, może domagać się sądowego uregulowania kontaktów. Orzeczenie sądowe w przedmiocie ustalenia kontaktów ma zapobiec sytuacji, w której drugi rodzic będzie próbował ograniczyć bądź zakłócić realizowanie kontaktów z dzieckiem.

Zgodnie z prawem rodzinnym każdy z rodziców oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Należy pamiętać, że problematyka kontaktów z dzieckiem jest kwestią odrębną od pojęcia władzy rodzicielskiej, co oznacza, iż ograniczenie praw rodzicielskich np. ojcu jest niezależne od uprawnienia ojca do realizowania kontaktów z dzieckiem. Nawet pozbawienie władzy rodzicielskiej nie powoduje automatycznie utraty prawa do kontaktów z dzieckiem. Konieczne jest bowiem wykazanie, że kontakty te wiążą się z poważnym zagrożeniem dobra dziecka, ażeby zakazać kontaktów, o czym będzie mowa poniżej.

Należy wskazać, że pierwszorzędnie rodzice powinni znaleźć porozumienie w zakresie ich wspólnych oraz odrębnych kontaktów z dzieckiem. Jak wynika bowiem z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego- jeżeli dziecko przebywa stale u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia. Dopiero, gdy rodzice nie potrafią porozumieć się w kwestii sposobu realizowania kontaktów tj. ich formy, częstotliwości, czasu trwania, obecności innych osób, to wówczas po złożeniu wniosku o uregulowanie kontaktów sprawę rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem powinien zawierać precyzyjny sposób wykonywania tychże kontaktów. Kontakty z dzieckiem mogą polegać w szczególności na:
– wskazaniu częstotliwości dni i godzin, w których rodzic zamierza spędzać czas z dzieckiem w sposób bezpośredni np. w miejscu zamieszkania małoletniego, bądź poza miejscem zamieszkania,
– odwiedzinach w miejscu zamieszkania dziecka, odbieraniu ze szkoły, zawożeniu na zajęcia dodatkowe,
– wymianie korespondencji, wykorzystywaniu środków porozumiewania się na odległość, środków komunikacji elektronicznej.

Utrudnianie kontaktów z dzieckiem- jak sobie z tym radzić?

Może zdarzyć się sytuacja, że jeden z rodziców nie realizuje kontaktów z dzieckiem w sposób zgodny z orzeczeniem sądowym bądź zawartą ugodą np. nie wydaje dziecka drugiemu rodzicowi, stawia własne warunki kontaktów przez ich ograniczenie do minimum, nie odbiera połączeń od drugiego rodzica, blokuje połączenia telefoniczne na telefonie dziecka, czy uniemożliwia dziecku porozumiewanie się z rodzicem za pomocą komunikatorów internetowych. Wówczas rodzic, którego kontakty są ograniczane i czuje się eliminowany z życia dziecka powinien skorzystać z instytucji prawa cywilnego jaką jest- wniosek o zagrożenie nakazaniem zapłaty określonej sumy pieniężnej za niewykonywanie obowiązków wynikających z orzeczenia w przedmiocie kontaktów z dzieckiem. Jeżeli pomimo zagrożenia nakazaniem zapłaty rodzic w dalszym ciągu nie wykonuje kontaktów w sposób zgodny z orzeczeniem lub ugodą, to następnie rodzic pokrzywdzony może złożyć wniosek o nakazanie zapłaty określonej sumy pieniężnej za niewykonywanie obowiązków wynikających z orzeczenia w przedmiocie kontaktów z dzieckiem. Ta procedura za pomocą sankcji finansowej ma na celu wyegzekwować od rodzica, który nie respektuje orzeczenia ustalającego kontakty, powinność właściwego zachowania się dla dobra dziecka.

Zakaz kontaktów z dzieckiem albo ich ograniczenie

Jedyną sytuacją kiedy sąd może zakazać kontaktów z dzieckiem jest ta, w której kontakty stanowiłyby poważne zagrożenie dla dobra dziecka. Ma to miejsce wtedy kiedy z kontaktami wiąże się zagrożenie życie lub zdrowia dziecka, jego prawidłowego rozwoju lub bezpieczeństwa. W orzecznictwie wymienia się również, że podstawami do zakazania kontaktów rodzica z dzieckiem mogą być demoralizujący wpływ kontaktów na dziecko, wykorzystywanie kontaktów do kształtowania u dziecka postaw aspołecznych, wulgarnych, agresywnych, jak również nastawianie dziecka przeciwko drugiemu rodzicowi- szerząc na jego temat informacje nieprawdziwe, hańbiące.

Jedynie poważne zagrożenia dobra dziecka dają podstawy do całkowitego zakazania kontaktów, natomiast pozostałe zagrożenia mogą skutkować ograniczeniem kontaktów np. gdy wizyta dziecka z rodzicem wiąże się ze silnym stresem – wówczas można ograniczyć kontakty rodzica z dzieckiem przez możliwość widywania z dzieckiem w jego miejscu zamieszkania w obecności drugiego rodzica, zamiast poza miejscem zamieszkania dziecka.

Zgodnie z art. 113(2) kro ograniczenie kontaktów z dzieckiem może polegać w szczególności na:

zakazie spotkań z dzieckiem (osobistej styczności);
zakazie zabierania dziecka poza miejsce jego stałego pobytu;
zezwoleniu na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności drugiego rodzica, opiekuna, kuratora sądowego albo innej osoby wskazanej przez sąd;
ograniczeniu kontaktów do określonych sposobów porozumiewania się na odległość;
zakazie porozumiewania się na odległość.

Problematyka spraw o uregulowanie kontaktów jest niezwykle obszerna i zawiera w sobie kwestie związane z zabezpieczeniem kontaktów, możliwością egzekwowania kontaktów przez nakładanie kar pieniężnych, czy też procedury mające na celu ich ograniczenie lub zakazanie. Jeżeli chcesz uzyskać kompleksową informację prawną związaną z Twoimi kontaktami z dzieckiem, zapraszam na wizytę.